Jan's Schotland story PDF Afdrukken E-mailadres

Dit is het verslag van onze tour in Schotland 2012

25 april 2012

Zo, gisteren hebben we onze laatste complete repetitie gehad voordat we naar Schotland vertrekken. Zoals gewoonlijk was het weer erg gezellig. Spullen ingepakt en opgeruimd, zodat alles naar Bert vervoerd kan worden voor de verjaardag van Tiny. 5 mei zullen we om 13.00 uur bij elkaar komen om de aanhangwagen te laden.

Zaterdag 05-05-2012

12.00 uur. Vandaag is de grote dag,alles klaargezet om in te laden. Eerst nog even wat eten en dan naar Bert om alle spullenin te laden. Spannend!!!!
13.00 uur. Bij Bert aangekomen waren Ellis en Dominique al gearriveerd. Jos kwam er ook net aanrijden. Eerst maar een kopje koffie en thee en daarna de zooi inladen. Het bleek dat de aanhangwagen groot genoeg was. Alles kon erin,inclusief de persoonlijke bagage.
15.30 uur. Zullen we dan maar? Afscheid nemen van de aanhang (en dan bedoel ik niet de wagen), jaja we zullen ons gedragen (maar niet heus). Het avontuur van sex, drugs en rock & roll, vooral de drugs voor Dominique (pilletjes tegen reisziekte) kan beginnen. Tomtom instellen, wat volgens sommigen niet snel genoeg ging. "Zijn jullie nou nog niet weg?", "Gaan jullie niet de verkeerde kant uit?". Dit waren kreten die zo nu en dan werden geuit. Maar uiteindelijk we konden gaan. De reis naar Rotterdam Europoort was alvast begonnen en we hadden er zin in (op dit moment varen we langs de kust van Engeland dus "hadden" we er zin in). We hebben er nu nog steeds zin in tenminste ik wel wat die anderen vinden kan ik natuurlijk niet zeggen,want die liggen op dit moment nog steeds onder zeil, maar ik denk dat dat bij hun ook wel goed zit.

Maar goed we gaan verder met het verslag. Onderweg had Ellis een erg leuke verrassing. Ze had namelijk lunchpakketjes gemaakt bestaande uit een plastic tasje met een koordje (konden kinderen gebruiken als zwemtasje) met als inhoud vier overheerlijke broodjes, een flesje jus d’orange,een soort van milky way, een appel, etc. Zeer goed verzorgd. O ja en op elk tasje stond een bijbehorende naam, zodat we ons niet konden vergissen, of elkanders broodjes konden wegkapen en je kunt het tasje opblazen om daarna te gebruiken als kussen. Erg leuk.

Na een voorspoedige reis kwamen we om 18.00 uur aan in Rotterdam en omdat het zo rustig was konden we gelijk doorrijden. Gelukkig geen wachttijden. Inschepen dan maar. Oeps,eerst nog de marechaussee. Waarom of dat wij via Hull naar Schotland gingen en niet via Newcastle. Nou omdat dit veel goedkoper is. Maar volgens meneer de marechaussee was het bijna even duur. Ja duhhhh, als je 300 euro prijsverschil niet veel vindt wel ja. Maar goed ze lieten ons door en we konden onze weg vervolgen naar de boot. Ik was zeer verbaasd toen ik het gevaarte van dichtbij zag. Tjeetje wat een joekel van een boot zeg. De auto moest aan de zijkant naar binnen gereden worden, alwaar we ons plaatsje konden innemen op het parkeerdek.

De klep van de aanhangwagen werd open gemaakt en de noodzakelijke spullen werden eruitgehaald. Dat wil dus zeggen tandenborstel, gitaren en djémbe. De man die alles in goede banen leidde, liet de auto achter ons iets verder achter de aanhangwagen parkeren zodat we de klep van de aanhangwagen goed konden openen. Na de spulletjes te hebben gepakt,zijn we naar onze cabin met seaview gegaan waar we begonnen met een lekkere fles wijn te verorberen. Daarna zijn we de boot gaan verkennen. Bert had in de tussentijd geregeld dat we in de Irish pub muziek konden maken. Dus weer naar de cabin om de gitaren en djémbe te halen. In de pub zijn we in een hoekje gaan zitten om muziek te maken, maar de muziek van de lounge stond erg hard en daarbij stonden er veel tv’s aan dus was het moeilijk om daarbovenuit te komen,maar ondanks dat alles werd er toch geapplaudisseerd. Na een tijdje zijn we in een andere hoek gaan spelen waar een groep jongeren zaten die al aardig wat gedronken hadden en een groepje mannen op leeftijd die er aan het kaarten waren. "That's Supertramp" riep een van de oudjes gevolgd door een daverend applaus. In de tussentijd werd er wat geld in de gitaarkoffer gegooid. De opbrengst van deze avond was ± 20 euro. Nou daar kunnen we wel wat van drinken. Om over het lawaai heen te komen moest er geforceerd gezongen worden. Dus om 24.00 uur besloten we om te stoppen wat volgens het aanwezige publiek erg jammerlijk was. Maar ik snakte wel naar een Guinness. Na nog wat gedronken te hebben besloten we het nest in te duiken en te genieten van een welverdiende nachtrust. Al gauw vielen we in slaap, maar pas nadat Ellis gestopt was met het licht te spelen. Aan, uit, aan, uit, ander lampje aan, lampje weer uit, ach zo'n kind gun je toch een Fanta!!!!!

Uiteindelijk ben ik slaap gevallen luisterend naar het geronk van de motor van de boot en het wiegen op de golven. Het deed me een beetje denkenaan de tijd dat ik nog in de wieg lag. Eigenlijk moet ik ook wel kwijt dat ik er een beetje misselijk van werd in combinatie met de Guinness, maar gelukkig heb ik alles binnenboord kunnen houden. (het viel allemaal best wel mee). Welterusten Bert (hou je bek), welterusten Ellis (welterusten Jan), welterusten Dominique (welterusten Jan), welterusten Jos (snurk), welterusten Janboy.

Zondag 06-05-2012

6.00 uur (geluid van een een of ander deuntje door de luidspreker) Ladies and Gentleman breakfast is being served. Hoe laat is het eigenlijk? Man we kunnen nog een uurtje slapen. Dominique was opgestaan en stond bij de deur. Bert: "Blijf je daar bij de deur staan posten of zo?" Dominique: " Neu,neu." Ik had de slaap uit en ben opgestaan. Tanden poetsen en een plens chloorwater in mijn gezicht en Jan was weer klaar wakker. Vervolgens ben ik naar de lounge gegaan om het verslag verder te schrijven, maar werd al vrij snel gestoord door Bert en Jos. Aah, daar zijn de dames ook. Nou ik lust wel een bakje koffie. En zo hebben wij ons naar de koffiehoek begeven. Bert: "For me a Latte large". Even later aan het tafeltje: "Jezus wat een grote bak". Tja, zo zijn er altijd mensen waar het niet goed bij is, maar hij heeft zich niet laten kennen en de hele bak koffie leeggedronken. "Goh,smaakt best goed". Terug in de cabin met seaview de spullen gepakt,want we waren inmiddels in Hull gearriveerd. Alles weer in de aanhangwagen geladen en van de boot af.

We zijn in Engeland gearriveerd.Yeeaahh!!!!
Bij de dounane: "What's in the trailer?" Jan:"Instruments". Toch maar niks gezegd van al die flessen wijn en blikjes bier die zich in de aanhangwagen bevonden. Wat niet weet wat niet deert en slapende honden moet je niet wakker maken. Anders hadden ze waarschijnlijk vanavond bij de Engelse douane een superparty gehad. Ok, Jos keep "left". Het is prachtig weer (ik ben inmiddels overgestapt op de tegenwoordige tijd, omdat ik inmiddels bij ben met schrijven). We rijden nu op de snelweg to the North. Het is stralend weer en er is bijnageen wolkje aan de lucht. Aan de horizon zien we grote wolken de lucht in gaan. Afkomstig van koeltorens. Jos: "Als die Engelsen geen wolken hebben, maken ze ze zelf wel." Ongeveer op de helft van onze rit zijn we de Schotse grens gepasseerd. Na Newcastle begint het eigenlijk pas echt leuk te worden. Prachtige natuur en leuke kronkelweggetjes. We beginnen honger te krijgen of in ‘Ellis’ haar geval trek in iets hartigs. Dus een echt Schots ontbijt gaat er wel in. Het bestaat uit een gebakken eitje, twee worstjes, twee lapjes bacon, black pudding, en halve gebakken tomaat en toast. Iets wat Bert, Jos en ik met genoegen naar binnen werkten. Dominique had een overheerlijk soepje en Ellis een baquette met bief. Nadat het ontbijt het maagdarmkanaal binnengeloodsd was, is Jos een dutje gaan doen en zijn we met de rest eventjes Jedburgh ingelopen en wat fotootjes gemaakt. We kwamen voorbij een pand waar ‘natural beauty’ op stond en Bert de opmerking maakt "kijk mij op het lijf geschreven". Jos was ons inmiddels tegemoet gekomen met de mededeling, "we are behind schedule", dus het was weer tijd om te gaan. We vervolgen onze reis.

We rijden door prachtig landschap. In de hooglanden ligt zelfs nog sneeuw op de bergen. Het is een lange reis maar ik moet zeggen dat alles voorspoedig verloopt en uiteindelijk komen we dan om 19.30 uur aan in het parkje waar we de lodge gereserveerd hebben. Na een korte rondleiding, ja zo groot is het huisje nou ook weer niet, gaan we onze spullen uitladen uit de aanhanger. De slaapkamers worden verdeeld door de dames die uiteraard de eerste keuze hebben, iets waar Jos het blijkbaar niet helemaal mee eens is. Maar de keuze blijft staan, en Jos druipt af met de staart tussen zijn benen. De blikken bier werden open getrokken en een fles wijndie Ellis en ondergetekende (Jan) inmiddels meester hebben gemaakt, en voor de zoveelste keer werd er getoast.

Uiteindelijk werd besloten om maar wat eitjes met spek te bakken in plaats van te gaan eten in het restaurantje in het park. Iedereen is ook wel erg moe van de lange reis, ik in ieder geval wel. En dan ook nog een een halve fles wijn achter de kiezen, nou dat wil wel werken. Bert is nou de snaren van zijn 12 snarige gitaargitaar aanhet vervangen en Jos zei net "ik weet niet anders dan dat je altijd op die gitaar gescholden hebt". Maar het klinkt weer als een klokje, cq gitaartje en dan wel een 12 snarige. Goed ik sluit vandaag af,morgen zien we weer verder, we bekijken dan wel wat we gaan doen.

Maandag 07-05-2012

Vannacht heerlijk geslapen. Werd wakker gemaakt door een of andere mongool ik zal geen namen noemen (Bert) die probeerde zeven dagen lang van Bots te spelenop de fluit. Na een heerlijke douche zijn we aan tafel gegaan om te ontbijten. En natuurlijk werd er weer gezeurd, nag, nag, nag, dus we hebben ook miereneukers en schapenneukers in ons midden. We besloten om na het ontbijt wat te wandelen en de omgeving te verkennen. Volgens Eddy de eigenaar van het park, was er hier in de buurt een loch (meer,voor diegene die niet weet wat het is). Dus zijn we die kant op gegaan en inderdaad we hebben het meertje gevonden. Dominique die erg oplettend bezig was zag een ree. Deze hebben we daarna nog een keer gezien.We zijn om het hele meertje gelopen om daarna verder te gaan over de weg. Toen we verder liepen kwamen we langs een huisje waar een echtpaar in de tuin bezig was. "It's very nice weather isn't it?" Nou inderdaad fantastisch weermevrouw.

Of dat we hier onze vakantie aan het vieren waren, natuurlijk werd dit positief beantwoord, met de mededeling dat we als band wat optredens hadden. "Give us an example zei de vrouw", waarop ik (Jan) spontaan ‘The lion sleeps tonight’inzette,terwijl ze waarschijnlijk bedoelde wat voor muziek of dat we speelden. Ze vonden het prachtig. Of dat we een biertje wilden, maar Ellis sloeg dit geweldige aanbod af, omdat we nog van de calorieën af moesten (uh ja speak for yourself). We hebben een mooie ronde gelopen en wat foto's gemaakt. Dominique zag zelfs een Halo om de zon en toen we terug liepen naar het huisje zagen we het reetje nog eens het pad oversteken en nu zelfs van misschien maar 20 meter van ons vandaan.

Terug in ons huisje hebbenwe de lunch genuttigden er werd aardig gediscusieerd over wat wel en niet gezond was om te eten. Ikzelf heb aan deze discussie niet meegedaan,omdat ik op vakantie toch alles eet wat niet goed is. En daarbij was ik bezig om een lekker kopje koffie te zetten voor Bert en dat vergde al mijn concentratie want dat wilde ik niet verpesten.Hij is zo gesteld op een goeie bak pleur. Vanmiddag hebbenwe nog wat gespeeld en slap geouwehoerd. Jos wilde even een powernap doen maar kreeg hiervoor niet de gelegenheid omdat Ellis met haar hakken over de gang aan het paraderen was. Waarop Jos de kamer binnen kwamen vroeg: "Wie is er hier van de gestapo, het leek wel of Himmler himself voorbij kwam." De tijd was gekomen om onszelf klaar te maken dus de dames gingen van start. Van allerlei poedertjes en weet ik veel hoe die make up allemaal heet. En daar werden natuurlijk weer foto's van gemaakt.

Tijd om te vertrekken en naar Inverness te rijden. In Inverness aangekomen moest er eerst getankt worden, Jos was bang dat we ergens zonder spriet kwamen te staan. Niet erg avontuurlijk maar ja, ik kan me er wel wat bij voorstellen. Aangekomen bij ‘the Blackfriars’ werden we zeer gastvrij ontvangen. We konden de auto gewoon voor de deur laten staan. Dus het uitladen werd daardoor wel makkelijk gemaakt. Alles naar binnen gesjouwd en opgebouwd. Soundcheck en ondertussen de bestelling gedaan wat we wilden eten. En ik moet zeggen dat het goed te eten was.Jos en Bert hadden de Hagges en vonden het nog lekker ook. We kregen te horen dat er een groep Duitsers werd verwacht van een man of 18. Uiteindelijk waren er dus inderdaad zo'n 18 Duitsers, 2 Ieren. 2 Hollanders en een handjevol Schotten.

Tijdens één van de nummers, ik kan mij niet meer herinneren welk, stonden er 2 Duitsers op en begonnen te linedancen. Ik zag het gezicht van Bert helemaal wit wegtrekken en dacht bij mezelf, oh oh,dit gaat niet goed, maar toch is het goed gegaan. Bert is niet over zijn nek gegaan. Pfjoew.

We hebben vanavond leuk gespeeld, ondanks dat we tochwel een beetje nerveus waren. We hebben een aantal leuke mensen ontmoet zoals Sandy Glenn een oude man die in zijn eentje met zijn caravan 6 maanden op pad was en alle festivals die er waren,bezocht. Hij vertelde dat muziek relaxerend op hem werkte. En hij luste ook wel een biertje, dat was ook de reden dat hij een blauw oog had. Ik vroeg hem of hij tegen een deur was gelopen, maar het bleek dat hij teveel gezopen had en van de stoep was geflikkerd. Hij had het afstapje niet gezien. Prachtige vent. Dan waren er de twee Ieren die ook genoten van de muziek, als we in de buurt waren, nou ja je kent het wel.

Goed het was bijna twaalf uur en het was gedaan met de muziek dus afbrekende handel. Die enkele Duitser die er nog was,vond dat wij nog een nummer moesten spelen. Enriepen bis,bis,bis. Ellis zei dat als ze bis in het engels konden zeggen we nog een nummertje zouden doen. Dus werder geroepen more,more,more, maar we hebben evengoed niks meer gespeeld. Zo hebben we toch nog een paar Duitsers kunnen foppen, hahahaha.

Na de spullen te hebben ingepakt en ingeladen,hebben we afscheid genomen van Glen en zijn vrouw. Nog even een cdgesigneerd en de fles met schrobbelaar gegeven. "What a lovely bunch"was de laatste opmerking van Glen. Hup de auto in en terug naar ons huisje waar we nog wat nagepraat cq gedronken hebben en waar ik het laatste verslag heb getypt. Zo dat was het weer voor vandaag. Oogjes dicht en snaveltjes toe, slaap lekker.

Dinsdag 08 -05 -2012

Dinsdag vandaag. Afgelopen nacht laat naar bed gegaan ± 3.00 uur, dus waren we vanmorgen wat laat op. Ben benieuwd hoe het de komende dagen zal gaan. Na het ontbijt of eerder gezegd de lunch, want het was inmiddels al 11.00 uur, hebben Ellis en ik afgewassen wat uiteindelijk uitliep op een schuimfestijn. Het schijnt echt zo te zijn dat één theelepeltje genoeg is voor de hele vaat. Ellis had iets meer gebruikt. Het gevolg was dat uiteindelijk door de hele keuken,over mijzelf en over Ellis schuim lag. Het is nu dus de vraag wat we gaan doen want het is inmiddels al middag. Jos wilde wel naar Ullapool en zei daarna dat als iemand dat niet wilde hij/zij ook hier kon blijven. Gezellig. Wordt vervolgt. Goed we gaan weer verder met het verslag.

We hebben de aanhanger afgekoppeld en zijn de auto ingestapt om via een mooie toeristische route naar Achiltibuie te rijden. Al rijdend daar naartoe werd het prachtige landschap driftig vanuit de auto gefotografeerd. We hebben een ree gezien en uiteraard op de foto gezet, vrachtwagens die ons met een rotgang tegemoet kwamen over een weg die net breed genoeg was voor twee personenauto's. Hier moet je toch wel stalen zenuwen voor hebben, achja vanalleseigenlijk. Je krijgt zoveel te zien, teveel eigenlijk om op te noemen, maar ik zou een verslag maken en dat doe ik dan ook. Uiteindelijk kwamen we in Achiltibuie aan en kwamen bij een winkeltje anex tankstationnetje. Hier zijn we naar binnen gegaan en hebben oa wc papier oftewel playpapergekocht en wat andere attributen. Daarna zijn we naar de pipeschool gegaan waar we een kop koffie met wortelgebak en soep hebben gegeten. Toen de koffiepot bijna leeg was begon Jos te zanniken over de drab diein de koffie zat waarop Bert zei "man wat ben je toch een beuklip(in z’n dialects)", een uitdrukking die mij totaal onbekend was.Zo leer ik na 40 jaar in het Limburgse te wonen nog steeds nieuwe dingen. Nadat Bert nog wat mooie foto's had gemaakt van mussen en spreeuwen die ik wegjaagde, waarop Bert op mij begon uit te schelden,zijn we weer verder gegaan(jaja het was erg gezellig hahaha).

Op weg naar Ullapool. Onderweg kwamen we op een mooi plaatsje waar we nog een groepsfoto hebben gemaakt (ik hoop dat ie gelukt is). Aangekomen in Ullapool hebben we een wandelingetje gemaakt en wat winkeltjes bezocht. Uiteraard werd er ook wat gekocht, te weten 3 truien en een rokje. Op de terugweg naar de auto was ik wat foto's aan het maken en op een gegeven momentliep ik een beetje verkeerd,zo'n beetje half op de stoeprand, zodat ik bijna mijn enkel omsloeg, waarop Dominique zei "joh ik schrok me een tiet uit de fitting". Ja ik merk dat naarmate de vakantie vorderd er steeds meer opmerkingen gemaakt worden waar ik nog nooit van gehoord heb. Ik denk dat ik ze achter in dit verslag nogmaals apart ga vernoemen. Neenee, ik heb besloten ze te onderstrepen en een andere kleur te geven, dan vallen ze ook op. Goed verder met het verslag. We waren op weg terug naar de auto of eigenlijk naar de supermarkt. Bij de auto stonden een aantal containers voor,onder andere glas,textiel,etc. Daar kwam Dominique weer met een mooie opmerking. Op één van de containers stond "recycle your textiels here". Dominique lag ineens in een deuk, want zij las wat anders. "recycle your testicles here". Tja waar het hart van vol is loopt de mond van over.

Goed de inkopen voor het avond eten werden gedaan en we zijn naar het huisje gereden. Terug in het huisje ben ik gelijk aan de slag gegaan met koken (dat had ik namelijk beloofd). Op het menu stond zalm met spaghetti, spinazie en sla. Eigenlijk hadden we ook nog een nagerecht zoals ijs moeten hebben maar Jos en ikzelf ook, durfde het in de winkel niet aan om het uit de diepvries te pakken. Onder het genot van een van een glas wijn heb ik een heerlijke maaltijd bereidt, wat uitkwam op ± 5 euro per persoon. Niet dat dit belangrijk is,maar het kwam wel ter sprake. Er werd besloten dat Jos en Dominique samen de afwas gingen doen. Let wel,dit was geheel democratisch besloten. De rest van de avond hebben we wijn gezopen (een fles of 5) en wat gesnackt. Zeer intieme verhalen werden besproken, waar ik in verband met de privacy het verder niet over zal hebben, of het kan ook zijn dat ik het niet meer weet,omdat ik aardig in de olie was, maar dat is voor mij een weet en voor diegene die dit leest een vraag. Wat ik nog wel kan vertellen is dat het erg laat of zeg maar vroeg is geworden. Wel wil ik nog wat opmerkingen plaatsen die de revue gepasseerd zijn. Hier komen ze:

  • Van rukken wordt je doof.
  • Dat we in zo'n stinkhuisje zo veel lol kunnen hebben.

Ellis heeft last van bedbugs. Dit is trouwens geen opmerking dit is echt. Iets had haar gebeten in de enkel en was een beetje rood geworden.

Woensdag 09 -05 -2012

Vanmorgen ben ik vroeg opgestaan om te gaan wandelen en en paar Geocaches te zoeken(dit is een hobby van mij). Na een kort ontbijtje en wat drinken heb ik mijn spulletjes gepakten ben aan de wandel geslagen. Eerst een stukje weg, maar daarna wilde ik al gauw de highlands in. Onderweg kwam ik nog Herman de stier tegen,waarvan ik nog een mooie foto heb gemaakt. Herman zag er goed uit met zijn neusring. Echt een stoere bink. Maar goed, ik wilde de bergen in en kwam bij een uitrit waar net eenvolvo uitkwam,waarin een aardige Schotse dame zat,die ik eventjestot stoppen bracht. Ik gooide alle charmes in de strijd en vroeg haar of ik,als ik deze weg volgde, op de berg uitkwam, omdat ik daar wilde wandelen. "No it leads to my property,"zei ze,maar als ik wilde kon ik wel achter haar huisde berg op gaan. Maar ik zou wel een kaart nodig hebben. Ach zei ik: "I have my gps, so I won't get lost. But I won'get shot for tresspassing?" "No" zei ze "you won't, "maar of ik wel de hekken goed wilde sluiten, want the cattle moest seperated blijven (klinkt altijd wel leuk dat Engels en Nederlands door elkaar). Nou daar zou ik wel voor zorgen en dus vervolgde ik mijn weg naar de berg, alwaar ik een prachtige wandeling heb gemaakt en een stuk of 6 caches heb gevonden. Wat een prachtige natuur. Toen we gisteren naar Ullapool gingen zei ik nog,dat als je door de natuur/bergen liep je het nog intenser beleefde, nou en dat klopt wel. Een variatie van natuur van bos naar heide met een stroom die er doorheenslingert. Het geluid van het kabbelende water en overal de stroompjes waar het water van de berg stroomt. Ik dacht nog, die Jos had het hier geweldig gevonden. Maar ja die zaten in de lodge hun Schots ontbijt te eten. De wandeling duurde ook wel lang,dus na de laatste cache besloot ik toch maar de zelfde wegterug te gaan. Ondertussen kreeg ik een smsje van Bert of ik al bijna terug was, ze begonnen zich al zorgen te maken.

Terug in de lodge was Ellis al bezig om het ontbijt voor mij klaar te maken en ik moetzeggen dat ze dat goed gedaan had. Het smaakte prima net een echt schots ontbijt,inclusief de witte bonen in tomatensaus. Wel kreeg ik te horen dat er tijdens mijn afwezigheid een verandering van plan was gemaakt. De rest had besloten om in Spean Bridge te overnachten, omdat ze het niet zagen zitten om na het optreden nog zo'n stuk naar huis te rijden. Of danik maar eens even wilde bellen of er mogelijkheid tot overnachten was.Dus dat heb ik dan ook gedaan, maar er gaf niemand gehoor. Dan later nog maareens proberen. Na nog wat lamzakkerij en koffie en thee en een koffielikeurtje hebben we de spullen opgepakt en zijn vertrokken naar Nairn. In de pub Jacko's werden wij hartelijk ontvangen(of niet). De knaap achter de bar wist er niks van dat we ook eten en drinken hadden afgesproken. Maar na een telefoontje was alles toch geregeld. Ik heb toen nog een keer gebeld met Vanessa. Zij ging gelijk kijken of er een mogelijkheid was om low budget ergens te kunnen slapen. We hadden ook op de sofa in het restaurant kunnen slapen maar een echt bed is toch lekkerder.

Na een minuut of 20 belde ik terug en ze had een B&B gevonden,zowat tegenover the old station voor 28,50 pp. Dus dat heb ik dan ook maar gelijk aangepakt. Het optreden in Jacko's was een ervaring apartwant terwijl wij aan het spelen waren,zaten de mensen voetbal op tv te kijken. Het geluid stond welliswaar zacht maar toch. Maar elke keer als wij een nummer gespeeld hadden werd er geapplaudisseerd door het aanwezige publiek. Dus er werd wel geluisterden de muziek werd ook wel gewaardeerd. Ja dat was toch een vreemde gewaarwording. We hebben die avond 4 cd's verkocht. Toch weer meegenomen. We hebben het niet te laat gemaakt,dus waren we ook weer vroeg thuis. Daar hebben we uiteraard weer wijn gedronken. Dominique is gelijk naar bed gegaan Ellis,Bert,Jos en ik hebben nog knakworstjes warm gemaakt en kalkoen vlees gegeten met watsla en saus. Jos was inmiddels in slaap gevallen op de bank en heeft de kalkoen moeten missen.Jullie zijn fijn zeg, lig ik te slapen beginnen jullie met snacken. Het was uiteraard weer vroeg dat we naar bed gingen. Volgens mij heb ik weken nodig om bij te komen van deze toer, maar goed dat heb ik er wel voor over. Weer rond een uur of 3 naar bed gegaan.

Donderdag 10 -05 -2012

Ik was toch al weer vroeg wakker. Ben opgestaan, onder dedouche gestapt, spulletjes afgewassen en koffie en thee gezet. En zo langzaam aan kwamen ze allemaal binnengedruppeld. We zijn toen begonnen met koffie en thee en zijn daarna met het ontbijt begonnen. We moesten zoveel mogelijk proberen op te maken zodat we zo min mogelijk mee hoefden te nemen. Dus je begrijpt dat alle eieren en bacon werd opgemaakt. En de rest natuurlijk ook zo veel mogelijk. Na het ontbijt zijn we begonnen met het opruimen. Daarna heeft Dominique de sleutel teruggebracht, maar er was niemand thuis dus heeft ze de sleutel onder een pot bloemen gelegd. De reis naar Spean Bridge kon beginnen. Van tevoren had ik nog even gebeld naar de B&B of er nog plaats was. Onderweg zijn we inDrumnadrochit gestopt om bij het kasteel te kijken. Veel viel er blijkbaar niet te ziet omdat je entree moest betalen en dat vonden wij allen een ietsie pietsie overdreven. Omdat er daar ook een cache lag,ben ik die even gaan zoeken.

Zo verder met de auto. We kwamen ruim voor de geplande tijd aan in Spean Bridge. Het leek erop dat er nog niemand was maar uiteindelijk kwam Ben naar buiten omons hartelijk te verwelkomen. We gingen mee naar binnen dronken een bak koffie cq thee. "Look Jan, this is my new baby", zei Benenhaalde zijn nieuwe gitaar tevoorschijn, plugde hem in en begon de theme van local hero te spelen.Daarna gingen we naar onze B&B. Bij Isabel en Alan Muir. Nadat we ons gesettled hadden zijn we nog even Spean Bridge ingelopen en hebben daarin de enige winkel die ze daar hebben,m.u.v. de Spar en het postkantoor,wat rondgelopen en dingen gekocht. Het was inmiddels tijd om de spullen op te bouwen en dat zijn we dan ook gaan doen. Na de soundcheck hebben we heerlijk gegeten, maar we waren dan ook erg hongerig. Toen het meisje vroeg of alles gesmaakt had zei Jos "jazeker en de compliments to the kok". Erg leuk en Ben kon er ook goed mee lachen. Jos heeft laterna nog zijn verontschuldigingen aangeboden,maar Ben zei dat hij volkomen gelijk had.We zijn na het overheerlijke diner nog even teruggegaan naar de B&B om een powernap te doen en ons op te frissen, en om 21.00 uur zijn we naar ‘the old station’gegaan.

Het zat er goed vol en we hebben een leuk optreden gehad. Ben bleef maar zeggen "you guys are amazing". Iedereen was laaiend enthousiast,dus dat was erg leuk. Om een uur of 01.00 zijn we naar de bar gegaan en hebben daar nog wat met de locals gejammed. Om ± 3.00 uur hadden we alles ingeladen en zijn we na een uitbundig afscheid naar bed gegaan.

Vrijdag 11 -05 -2012

Was gvd te vroeg wakker en dacht dat het al 08.15 uur was, dus niet. Iedereen wakker gemaakt en toen bleek het een uur vroeger te zijn. Nou dat zal mij niet in dank worden afgenomen. Ach,toen ben ik maar verder gegaan met het dagboek en nu ben ik tenminste weer up to date. We gaan zometeen ontbijten en dan zal ik het wel weer aan moeten horen. En jawel hoor we zaten aan tafel en Bert keek mij al aan,waarop ik zei "alvorens er één woord gezegd wordt over vanmorgen,wil ik eerst mijn verontschuldigingen aanbieden". Maar het liep wonderbaarlijk met een sisser af. Alan bracht ons het ontbijt dat Isabel had gemaakt. Hij bleef zo'n beetje ronddwalen, om contact te zoeken of zo, hij was erg aandoenlijk. Op een gegeven moment kwam hij ook bij ons zitten en begon te vertellen. Hij had in het leger gezeten en was gestationeerd in limburg. Hij kon erg leuk vertellen. Hij zou zo in een één of andere komische engelse tv serie kunnen spelen.

Op een gegeven moment had hij het over het leger en kregen we het over salueren. Toen zei hij: "If it moves salute it, if it doesn't paint it. "Een erg grappige opmerking. Ook hadden we het op een gegeven moment over verkeersdrempels en hij vertelde dat ze die the sleeping policemannoemen. Maar ja,degezelligheid moest afgebroken worden,dus er werd betaald en we hebben de spullen ingepakt en zijn vertrokken richting Fort William waar we de destileerderij van Ben Nevis bezocht hebben. Na de toer nog even wat proeven en een fles whiskey gekocht en toenrichting Dingwall.

We hebben nog een tussenstop gemaakt in Fort Augustus. Even kijken bij de Caladonian canal, de sluizen, een kopje koffie, nog even naar Loch Ness gewandeld wat foto's gemaakt en toen verder. In Dingwall aangekomen bij hotel. Mooi gebouw maar een beetje onderkomen. Omdat we honger hadden zijn we even Dingwall ingelopen en bij de Lidl wat boterhammen gekocht en aldaar opgegeten. Terug naar het hotel waar we een tijdje buiten in de zon hebben vertoeft terwijl de dames nog zijn wezen shoppen. Daarna zijn we naar binnen gegaan om een biertje te drinken.

Eigenlijk zouden we in de grote zaalspelen,maar als er maar een paar mensen kwamen zou dat niet zo gezellig zijn. Daarom besloten we in de bar te spelen,maar moesten wachten op Andrea om te vragen of dat goed was. In de tussentijd hebben we wat gegeten. Het was zeker geen culinair hoogstandje maar wat ik had was goed te eten, tja wat kun je nu fout doen aan chili con carne. Wat de anderen betreft,die hadden het blijkbaar minder goed getroffen, niet te vreten, het leek wel of het al jaren in de diepvries had gestaan en in de magnetron was opgewarmd, zei Bert. Ellis had al helemaal geen goeie dag ze had al 10 haren uit bed geplukt (short en curly ones) en het eten was zwaar klote. Goed Andrea zou haar toestemming hebben gegeven, dus na het eten hebben we de zaak opgebouwd en een soundcheck gedaan. We hadden wel zo iets van, nou dat zal wel niks worden vanavond. De vermoeidheid was toegeslagen, en we hadden er niet zo veel zin in, je kun wel zeggen dat de stemming een beetje onder het nulpunt was gedaald. Maar om een uur of 20.00 zijn we dan toch uiteindelijk begonnen. Er begonnen zo langzaam aan wat mensen binnen te druppelen en het werd toch wel gezelliger. Er werd in ieder geval veel gezopen. Iets wat die schotten toch ook wel kunnen. We hebben deze avond 4 cd's verkocht en de mensenvonden het fantastisch dat we ze ook nog signeerden.

Er werden veel verzoekjes gedaan waar we in de meeste gevallen niet veel mee konden. Maar goed in een groep waar veel gezopen wordt moet je soms creatief te werk gaan, en zo hebben we dan Angels van Robbie Williams gespeeld met iemand uit het publiek die de tekst kende. Om 23.30 zijn we gestopt. Ik had geen stem meer over. 4 dagen in een week tijd optreden en dan ook nog verkouden worden is funest voor je stem, dat gecombineerd met een verkeerde zangtechniek. Ach ja overeen paar weken is het wel weer over. Als dank nog de fles schrobbeler gegeven en tijdens het inladen kwam de man van Andrea ons nog een fles whiskey brengen. Na de spullen te hebben opgeruimd hebben we nog wat gedronken en zijn we naar bed gegaan.

Zaterdag 12 -05 -2012

We moesten al vroeg uit de veren dus om 05.30 uur ging de wekker af. Snel even douchen en dan naar het ontbijt. Bert maakte het raam dicht van de kamer aan de ene kant en er flikkerde van alles naar beneden aan de andere kant. Erg grappig maar aan de andere kant ook triest, het geeft gewoon aan waar we in terecht waren gekomen. Ook het ontbijt was geen hoogstandje maar goed we kregen tenminste iets in onze maag. Toen ikde ontbijtzaal binnen kwam,hing er een blauwe kwalm van het ik joudaar. Het brood moest je roosteren in een apparaat wat een lopende band bevatte, je legt het brood op de lopende band en het brood wordt langzaam geroosterd. Maar doordat het brood op het laatst bleef hangen,verbrandde het (op een gegeven moment vatte het zelfs vlam) en daardoor ontstond er erg veel rookontwikkeling. Na ons ontbijt zijn we gelijk vertrokken. Bye Bye National Hotel.

De hele wegis rustig verlopen we hebben onderweg nog eens getankt en een kop koffie gedronken. En Jos heeft nog even een powernap gedaan, zodat hij weer frisch und munter verder kon rijden. Laterna zijn we nog eens gestopt en hebben we een hamburger gegeten bij Burger King. Jos zijn eerste hamburger als ik het goed heb meegekregen, en alweer een powernap. We waren ruim op tijd bij de boot. Na inscheping hebben we vanalles eetbaars en natuurlijk wijn meegenomen. In onze hut zijn we eerst begonnen met de wijn, daarna wat brood, daarna nog meer wijn. Omdat de omroep erg hard ging hebben Jos en Bert iets verzonnen. Een handoek voor de luidspreker. Maar er moest nog een elastiekje gebruikt worden. Bert schoot het elastiekje op mij af en ik schrok daar zo van dat ik knoeide met het bekertje wijn, over mijn shirt en broek. Dit betekende dat ik naar de auto moest om wat schoons te gaan halen. Of dat ik dan gelijk nog wat extra flessen wijn mee wilde nemen. Zo gezegd zo gedaan. Toen ik terugkwam had Bert mijn shirt al zo goed als schoon gemaakt. Er werd nog een constructie bedacht om het shirt te drogen en dat deden we met de fohn en de riem die we aan de douche bevestigden. We hadden 3 flessen wijn opgedronken, Jos wilde nog even wat slapen en zo zijn we naar de winkeltjes gegaan want ja,als die dames maar wat kunnenshoppen dan heb je geen kind aan ze. Bij de parfumerie waren ze dan ook van allerlei geurtjes aan het ruiken. Dus ik zeg tegen Bert kom dan spuiten we ze onder met allerhande geurtjes. En zo gezegd zo gedaan, alleen was Dominique een beetje te snel.Ellis daarentegen kon genieten van de lekkerste geurtjes. Daarna zijn we naar het sundeck gegaan en hebben nog prachtige titanic foto's gemaakt met een mooie ondergaande zon.

Zo op naar de bar waar live muziek is. Nog even als echte artiesten van de trap af, uiteraard weer een fotomoment. Even wat biertjes halen en genieten van de 3 mansformatie die geweldige (ahum) muziek maakten. Op de dansvloer was een meid aan het dansen die waarschijnlijk iets teveel gedronken had. Twee jongens begonnen om haar heen te dansen en zich als haantjes te gedragen. Man man het testosteron gehalte steeg met de minuut. Als die jongens niet gescoord hebben dan weet ik het ook niet meer. Het was zelfs zo erg een andere groep jongens erbij kwam en als een treintje over de vloer ging. Een erg komisch gezicht. Die hadden ook zo iets van wat zijn jullie een showpikjes, wat maken jullie je druk, maar het ging toch zo ver dat die 2 jongens op een gegeven moment in de onderbroek stonden. Dit ging toch wel erg ver. Ondertussen hadden wij al de nodige biertjes op en kwam Jos weer boven water(hij zag er ook erg fris uit)en is Dominique naar bed gegaan. Wij zijn toen naar de Irish pub gegaan we hadden genoeg van de live muziek gehoord.

In de Irish pub nog wat naar binnen gewerkt en toen naar bed. Na weer wat gespeel met de lampen ( zie de eerste avond op de boot ) zijn we uiteindelijk van de overvloedige alcohol in slaap gevallen.

Zondag 13 -05 -2012

Ja hoor, daar ging de omroep weer. The wake upcall. Jos was als eerste op. Frisch und munter en al snel weg om koffie te drinken. Zo langzaam aan kwam iedereen uit bed en Ellis als laatste al zingend met een frisse blik (hahaha) When you wake up in the morning and you head is twice the size. Ja, de alcohol van gisteravond was blijkbaar niet zo goed gevallen. In het restaurant aangekomen bleek er alleen maar instant koffie te wezen, iets waar Bert en ik niet zo op zaten te wachten, dus besloten wij jus d'orange te drinken. Dat was wel lekker. Al gauw werd er omgeroepen dat we ons naar het autodek konden begeven. Dus zijn we naar de hut teruggegaan om de spulletjes te pakken. Op het moment dat ik dit schrijf zitten we in de auto op weg naarhuis ter hoogte van Geldermalsen. We eten nog even de restanten op die we over hadden.

Als we thuis zijn hebben we in totaal zo'n 2502 km in de auto gezeten. Als conclusie moet ik zeggen dat de Schotland toer mij goed is bevallen, wel zeer vermoeiend maar daar zijn we zelf ook bij geweest. Hadden we maar vroeger naar bed moeten gaan. Maar ja gezelligheid is natuurlijk ook belangrijk en gezellig hebben we het zeker gehad. Mochten we het weer willen doen dan toch met iets minder optredens dit was een aanslag op onze stemmen. We hebben veel leuke mensen ontmoet natuurlijk ook een enkele asociale range rover bestuurder en achterlijke vrachtwagenchauffeur die ons de auto met aanhanger achteruit liet rijden terwijl hij dat makkelijker met zijn vrachtwagen had kunnen doen. Maar over het algemeen zijn the Scottisch people nice people. Dadelijk thuis de hanger uitladen en dan begint het gewone leven weer. Moederdag vieren want dat is het vandaag. Niet dat ik daar nou zoveel aan zal doen, maar goed. Het is nog een uurtje rijden en ik hou het hierbij voor gezien.

Mochten we weer eens op toer gaan dan mag iemand anders het dagboek bijhouden. Veel dingen hebben we meegemaakt en ik heb niet alles opgeschreven maar dit is in ieder geval een geheugensteun van wat we hebben meegemaakt.
Tot de volgende toer????

Jan

 

Laatst aangepast op dinsdag 27 mei 2014 18:38
 

REGISTER

*
*
*
*
*
Fields marked with an asterisk (*) are required.